Happy tamizh new year

Reminded of my favorite tamizh poem on this auspicious day. Thought I’d share it.

யாதும் ஊரே ; யாவரும் கேளிர் ;
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா ;
நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன ;
சாதலும் புதுவது அன்றே ; வாழ்தல்
இனிதுஎன மகிழ்ந்தன்றும் இலமே; முனிவின்,
இன்னா தென்றலும் இலமே; ‘மின்னொடு
வானம் தண்துளி தலைஇ, ஆனாது
கல்பொருது இரங்கும் மல்லற் பேர்யாற்று
நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல, ஆருயிர்
முறைவழிப் படூஉம்’ என்பது திறவோர்
காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே;
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே.

புறநானூறு. – கணியன் பூங்குன்றன்

Earth is our home; mankind our family

Good and bad are always self-inflicted,

As are pain and comfort

Death is not new,

neither feel proud in life, nor

Feel let-down at the end,

lightning precedes rains that pelts like stone

Thunder, though clean and colourless, after touching

The earth takes the colour and quality of the place of fall,

And shapes itself with the resulting river, Our life

shapes upon it’s circumstances

And these facts are understood by the learned ,

to flatter privileged is wrong, worse is

to snuff the disadvantaged!